ڪٽيائون گھٽ، گھليائون
گھڻو
انجنيئر عبدالوھاب سھتو
ھڪڙي اناڙي چور کي، چوري ڪندي، ڀاڳين سڳ سوڌو سوگھو ڪري وڌو. مال ڇڏائي
وڌائونس. مار ڏيڻ بدران، ڪارو منھن ڪيائونس. گڏھ تي ويھاري ڊينڍو ڪيائونس. سڄي ڳوٺ
۾ گھمايائونس. ڪٿي گڏھ گھ پئي ڪيو ته لاھي پنڌ پئي ڪرايائونس. اگر ھن گيھ پئي ڪئي
ته گھليائونس پئي. شام تائين ٺاھوڪو بڇڙو ڪري، ھٿ کڻي ڪڍيائونس.
اھا جٺ سھي، جڏھن ڳوٺ پھتو ته دوستن يارن، ھڪ رات ۽ ھڪ ڏينھن، گم ھجڻ جو
سبب پڇيس. تن کي ٻڌايائين؛ ”چوريءَ ۾ ڀاڳين وٽ جھلجي پيو ھيس.“
