لوڪ ادب - رائچند راٺوڙ، چيلهار

لوڪ ادب

رائچند راٺوڙ، چيلهار

سنڌ جي شهرن ۾، جتي ڪافي پڙهيل طبقو آهي، ماڻهن جي وندر ورونهن ۽ تفريح طبع لاءِ ڪئين وسيلا موجود آهن. مگر ٻهراڙين ۾ جتي ڪافي عوام اڻپڙهيل آهي، اتي کين پنهنجيءَ وندر لاءِ، ٻين وسيلن کانسواءِ، لوڪ ادب جا بيمثل ۽ بيشمار خزانا موجود آهن. ماڻهو ڏسو ته بلڪل سادا، لنڱن تي پورو لٽو نه لڀين، پر جڏهين ٿا سَٿ ۾ ويهي ملوڪ پنهنجو منهن کولين تڏهن لفظن جون لڙهيون اهڙيءَ طرح ٿا اوتين، ڄڻ سڳين ۾ موتي ٿا پوئين. درحقيقت لوڪ ادب ملڪ جي ٻوليءَ ۽ ادب جو بنياد آهي. ٻهراڙيءَ جي سگهڙن وٽ اڪيچار بي بها خزانو موجود آهي، جنهن کي هو پشت بپشت سيني ۾سانڍيندا آيا آهن. ڪيترا ملوڪ پنهنجي حياتيءَ جو دورو پورو ڪري هليا ويا ۽ اهو خزانو به ساڻ کنيو ويا، ڇو ته وٺڻ وارو ڪو هو ئي ڪو نه. پر هاڻي وقت جي تقاضا آهي ته اهو هنن کان وٺي، ضايع ٿيڻ کان بچائي، پوين لاءِ توشو ڪيو وڃي. خزاني کي هٿ ڪرڻ لاءِ پارکو، اورچ، هڏ ڏوکي، سياڻا ۽ سالڪ هجن، جي شيءِ کي سڃاڻي ان جو قدر به ڪن. انهيءَ ڏس ۾ سالڪن ۽ سگهڙن کان ڪي ٿورا ٽڪر ڀور هٿ آيا آهن، سي علم دوست اصحابن اڳيان پيش ڪجن ٿا.